ذکر حسبی الله برای آرامش و اتکا به خدا
در پایان سوره توبه، این گفتار به پیامبر آموخته می‌شود تا هنگام روی‌گردانی دیگران اتکای خود را بر خدا اعلام کند. آیه به معنای قطع ارتباط با دیگران یا ترک تلاش نیست؛ بلکه یادآور می‌شود شکست در جلب موافقت اشخاص، ارزش و جهت زندگی را تعیین نمی‌کند. این متن برای کسی که در کشاکش ناامیدی یا احساس بی‌پشتیبان بودن است، جای تأمل دارد.
متن دعا
حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
خدا مرا بس است؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کرده‌ام و او پروردگار عرش بزرگ است.
این دعا درباره چیست؟
در پایان سوره توبه، این گفتار به پیامبر آموخته می‌شود تا هنگام روی‌گردانی دیگران اتکای خود را بر خدا اعلام کند. آیه به معنای قطع ارتباط با دیگران یا ترک تلاش نیست؛ بلکه یادآور می‌شود شکست در جلب موافقت اشخاص، ارزش و جهت زندگی را تعیین نمی‌کند. این متن برای کسی که در کشاکش ناامیدی یا احساس بی‌پشتیبان بودن است، جای تأمل دارد.
می‌توانید هنگام خواندن این ذکر، موضوعی را که در اختیار شماست از آنچه خارج از اختیار شماست جدا کنید. انتخاب‌های عملی خود را ادامه دهید و انتظار پیشگویی یا نتیجه قطعی از یک ذکر نداشته باشید.
چگونه از این دعا استفاده کنیم؟
می‌توانید متن عربی را با توجه به معنی فارسی بخوانید و درباره موضوع «یاد خدا هنگام تنهایی و ناامیدی» تأمل کنید. در این صفحه برای خواندن دعا، تعداد یا ساعت ویژه‌ای ادعا نشده است؛ مگر آنکه در منبع معتبری تصریح شده باشد.
اگر به دنبال نتیجه‌ای مشخص هستید، در کنار دعا گام‌های واقعی و مسئولانه مربوط به همان موضوع را نیز پیگیری کنید.
قرآن کریم، سوره توبه، آیه ۱۲۹ (فراز پایانی)
متن، بخش «فقل حسبی الله» از آیه ۱۲۹ است، نه کل آیه؛ بخش انتخاب‌شده گفتاری کامل و مستقل برای توکل است.
مشاهده منبع و آیات مرتبط ↗
