✦ دیوان حافظ شیرازی ✦
غزل 328 حافظ؛ من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
متن کامل شعر، پخش صوت، معنی غزل و تعبیر آن
موضوع اصلی: فروتنی عاشق، سفر دشوار وصال و نیایش سحرگاهی
مطالعه آرام غزل حافظ
بیتها را در صفحهای خلوت، با اندازه دلخواه و حالت شب بخوانید.
متن غزل شماره 328 حافظ
پخش صوت غزل
برای شنیدن شعر، پخش را انتخاب کنید
من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم
دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو
که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم
همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس
که دراز است ره مقصد و من نوسفرم
ای نسیم سحری بندگی من برسان
که فراموش مکن وقت دعای سحرم
خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار
و از سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم
حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل
دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم
پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو
تا کند پادشه بحر دهان پرگهرم
خلاصه تعبیر این غزل
غزل 328 با مطلع «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم» درباره فروتنی عاشق، سفر دشوار وصال و نیایش سحرگاهی است. یاری و دعای خیر می‌تواند نیروی آغاز راهی طولانی را در تو بیدار کند. فروتنی را به کوچک شمردن ارزش خود و انتظار بی‌پایان تبدیل نکن. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: فروتنی در برابر لطف محبوب. تصویر «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم / لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم» در بافت این غزل به فروتنی در برابر لطف محبوب اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی. تصویر «دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو / که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم» در بافت این غزل به شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی. تصویر «همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس / که دراز است ره مقصد و من نوسفرم» در بافت این غزل به آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار. تصویر «ای نسیم سحری بندگی من برسان / که فراموش مکن وقت دعای سحرم» در بافت این غزل به نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست. تصویر «خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار / و از سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم» در بافت این غزل به آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال. تصویر «حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم» در بافت این غزل به اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی. تصویر «پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو / تا کند پادشه بحر دهان پر گهرم» در بافت این غزل به ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
جمع‌بندی: برای نیتی مهم از فردی مطمئن راهنمایی بخواه و گام اول مسیر را مشخص کن. در این غزل اشتیاق وصال با احترام و فاصله همراه است؛ علاقه را روشن اما بدون فشار بیان کن. در کار تازه، مانند نوسفر، با نقشه و همراهی افراد باتجربه پیش برو.
تعبیر فال حافظ غزل 328
فال شما از آرزویی ارزشمند و مسیری سخن می‌گوید که برای رسیدن به آن باید صبور و پیگیر باشید. نشانه‌هایی از لطف، حمایت یا گشایش می‌تواند در مسیرتان پدیدار شود، اما نتیجه به شرایط واقعی و تلاش شما نیز وابسته است. اگر در آغاز راهی تازه هستید، از کم‌تجربگی نترسید و با کمک گرفتن از افراد قابل اعتماد، قدم‌به‌قدم پیش بروید. خواسته خود را با امید دنبال کنید، ولی از نشانه‌های مبهم انتظار نتیجه قطعی نداشته باشید.
معنی و مفهوم غزل
حافظ در این غزل از فروتنی در برابر محبوب، شگفتی از لطف و مهربانی او و آرزوی رسیدن به وصال سخن می‌گوید. شاعر راه رسیدن به مقصد را طولانی می‌بیند و چون خود را تازه‌مسافر می‌داند، از نیرویی یاری‌بخش برای پیمودن مسیر درخواست می‌کند. او همچنین از نسیم سحر می‌خواهد پیام ارادتش را به محبوب برساند و روز رسیدن به کوی او را آرزو می‌کند. در پایان، وصال به گوهری ارزشمند تشبیه می‌شود که جست‌وجوی آن رنج و کوشش می‌طلبد. بیت پایانی نیز به بلندای شعر و امید شاعر به پاداش و قدرشناسی اشاره دارد.
پیام حافظ به زبان ساده
«یاری و دعای خیر می‌تواند نیروی آغاز راهی طولانی را در تو بیدار کند»
فروتنی را به کوچک شمردن ارزش خود و انتظار بی‌پایان تبدیل نکن برای نیتی مهم از فردی مطمئن راهنمایی بخواه و گام اول مسیر را مشخص کن
بیت برجسته غزل
پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو
تا کند پادشه بحر دهان پر گهرم
بیت پایانی پیام اصلی غزل را جمع‌بندی می‌کند: ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی.
تعبیر این غزل برای نیت‌های مختلف
موضوع مورد نظرتان را انتخاب کنید تا برداشت مرتبط با آن را بخوانید.
تعبیر عاشقانه
در نیت عاطفی، غزل از عشق عمیق، ارادت و امید به نزدیک‌شدن به محبوب سخن می‌گوید. اگر شخص موردنظرتان به شما توجه یا محبت نشان داده، این رفتار می‌تواند نشانه‌ای امیدوارکننده باشد؛ بااین‌حال، برای شناخت احساس واقعی او به استمرار رفتار و گفت‌وگوی روشن توجه کنید. اگر میان شما فاصله‌ای وجود دارد، راه ارتباط محترمانه را باز بگذارید و از بدگمانی بی‌دلیل بپرهیزید. رسیدن به رابطه‌ای پایدار به علاقه دوطرفه، زمان و تلاش هر دو نفر نیاز دارد.
تعبیر گشایش
یاری و دعای خیر می‌تواند نیروی آغاز راهی طولانی را در تو بیدار کند
تعبیر کار و آینده شغلی
در زمینه کار، فال به آغاز راهی تازه، یادگیری و نیاز به پشتکار اشاره دارد. اگر به‌تازگی مسئولیتی پذیرفته‌اید یا در پی تغییر شغل و پیشرفت هستید، ممکن است در ابتدا خود را کم‌تجربه ببینید؛ اما با آموزش، مشورت و پیگیری می‌توانید توانایی‌هایتان را نشان دهید. دستاورد خود را به‌درستی ارائه کنید و از مطرح کردن پیشنهادها یا درخواست‌های حرفه‌ای نترسید. نتیجه به کیفیت کار، شرایط محیط و تصمیم‌های عملی شما بستگی دارد.
تعبیر دوراهی و تصمیم
دو گزینه را با هزینه، پیامد و ارزش‌های خود بسنج. فروتنی را به کوچک شمردن ارزش خود و انتظار بی‌پایان تبدیل نکن
قدم بعدی پس از خواندن فال
برای نیتی مهم از فردی مطمئن راهنمایی بخواه و گام اول مسیر را مشخص کن
پرسش‌های رایج درباره این غزل
آیا این فال برای رسیدن به نیت من نشانه مثبتی دارد؟
غزل سرشار از امید به وصال و رسیدن به مقصد است و می‌تواند نشانه‌ای دلگرم‌کننده باشد. بااین‌حال، راه را طولانی می‌داند و بر همت، صبر و تلاش تأکید می‌کند؛ بنابراین نتیجه قطعی یا فوری از آن برداشت نکنید.
اگر نیت من عاشقانه است، آیا محبوب به من توجه دارد؟
در غزل از لطف و بنده‌نوازی محبوب سخن گفته می‌شود. اگر در واقعیت نیز توجه و مهربانی از سوی او دیده‌اید، می‌تواند نشانه‌ای امیدوارکننده باشد؛ برای شناخت احساسش، به استمرار رفتار و گفت‌وگوی صادقانه توجه کنید.
آیا مانع یا تأخیری در مسیر نیت من وجود دارد؟
تصویر راه دراز و تازه‌مسافر بودن، از دشواری یا زمان‌بر بودن مسیر حکایت دارد. این تأخیر لزوماً به معنای بسته بودن راه نیست؛ بهتر است موانع را مشخص کنید و برای عبور از هر مرحله، راهکاری عملی در نظر بگیرید.
برای نزدیک شدن به خواسته‌ام چه کاری انجام دهم؟
با فروتنی و پشتکار پیش بروید، از افراد قابل اعتماد کمک بگیرید و اگر لازم است پیام یا درخواست خود را روشن بیان کنید. در کنار امید، شرایط واقعی را بسنجید و برای رسیدن به مقصد برنامه داشته باشید.
پیام اصلی حافظ برای من چیست؟
خواسته ارزشمند خود را با امید دنبال کنید، اما دشواری راه را نیز بپذیرید. از مهربانی دیگران قدردانی کنید، استعداد و تلاش خود را نشان دهید و برای رسیدن به مقصود، صبر را با اقدام سنجیده همراه سازید.
بیشتر درباره پیام این غزل
درس زندگی از این غزل
غزل 328 با مطلع «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم» درباره فروتنی عاشق، سفر دشوار وصال و نیایش سحرگاهی است. یاری و دعای خیر می‌تواند نیروی آغاز راهی طولانی را در تو بیدار کند. فروتنی را به کوچک شمردن ارزش خود و انتظار بی‌پایان تبدیل نکن. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: فروتنی در برابر لطف محبوب. تصویر «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم / لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم» در بافت این غزل به فروتنی در برابر لطف محبوب اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی. تصویر «دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو / که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم» در بافت این غزل به شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی. تصویر «همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس / که دراز است ره مقصد و من نوسفرم» در بافت این غزل به آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار. تصویر «ای نسیم سحری بندگی من برسان / که فراموش مکن وقت دعای سحرم» در بافت این غزل به نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست. تصویر «خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار / و از سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم» در بافت این غزل به آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال. تصویر «حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم» در بافت این غزل به اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی. تصویر «پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو / تا کند پادشه بحر دهان پر گهرم» در بافت این غزل به ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
جمع‌بندی: برای نیتی مهم از فردی مطمئن راهنمایی بخواه و گام اول مسیر را مشخص کن. در این غزل اشتیاق وصال با احترام و فاصله همراه است؛ علاقه را روشن اما بدون فشار بیان کن. در کار تازه، مانند نوسفر، با نقشه و همراهی افراد باتجربه پیش برو.
پیام کامل حافظ
غزل 328 با مطلع «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم» درباره فروتنی عاشق، سفر دشوار وصال و نیایش سحرگاهی است. یاری و دعای خیر می‌تواند نیروی آغاز راهی طولانی را در تو بیدار کند. فروتنی را به کوچک شمردن ارزش خود و انتظار بی‌پایان تبدیل نکن. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: فروتنی در برابر لطف محبوب. تصویر «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم / لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم» در بافت این غزل به فروتنی در برابر لطف محبوب اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی. تصویر «دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو / که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم» در بافت این غزل به شگفتی از مهربانی و پرهیز از بدگمانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی. تصویر «همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس / که دراز است ره مقصد و من نوسفرم» در بافت این غزل به آغاز سفر دشوار و طلب همت معنوی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار. تصویر «ای نسیم سحری بندگی من برسان / که فراموش مکن وقت دعای سحرم» در بافت این غزل به نیایش سحرگاهی و رساندن پیام به یار اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست. تصویر «خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار / و از سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم» در بافت این غزل به آرزوی عبور از مرحله دوری و رسیدن به کوی دوست اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال. تصویر «حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم» در بافت این غزل به اشک و رنج جست‌وجوی گوهر وصال اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی. تصویر «پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو / تا کند پادشه بحر دهان پر گهرم» در بافت این غزل به ارج نهادن به هنر سخن و طلب قدردانی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهده‌شده و انتخاب‌های در اختیار خویش بسنج.
جمع‌بندی: برای نیتی مهم از فردی مطمئن راهنمایی بخواه و گام اول مسیر را مشخص کن. در این غزل اشتیاق وصال با احترام و فاصله همراه است؛ علاقه را روشن اما بدون فشار بیان کن. در کار تازه، مانند نوسفر، با نقشه و همراهی افراد باتجربه پیش برو.
تعبیر فال حافظ برداشتی ادبی و الهام‌بخش از غزل است؛ برای تصمیم‌های مهم، شرایط واقعی زندگی را نیز در نظر بگیرید.