✦ دیوان حافظ شیرازی ✦

غزل 201 حافظ؛ شراب بی غش و ساقی خوش دو دام رهند

متن کامل شعر، پخش صوت، معنی غزل و تعبیر آن

موضوع اصلی: کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق
کارت تصویری دو بیت نخست غزل شماره 201 حافظ و خلاصه تعبیر این غزل
دو بیت آغازین و خلاصه تعبیر غزل شماره 201 حافظ

متن غزل شماره 201 حافظ

پخش صوت غزل برای شنیدن شعر، پخش را انتخاب کنید
شراب بی غش و ساقی خوش دو دام رهند که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه هزار شکر که یاران شهر بی گنهند
جفا نه پیشه درویشیست و راهروی بیار باده که این سالکان نه مرد رهند
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم شهان بی کمر و خسروان بی کلهند
به هوش باش که هنگام باد استغنا هزار خرمن طاعت به نیم جو ننهند
مکن که کوکبه دلبری شکسته شود چو بندگان بگریزند و چاکران بجهند
غلام همت دردی کشان یک رنگم نه آن گروه که ازرق لباس و دل سیهند
قدم منه به خرابات جز به شرط ادب که سالکان درش محرمان پادشهند
جناب عشق بلند است همتی حافظ که عاشقان ره بی همتان به خود ندهند

خلاصه تعبیر این غزل

غزل 201 با مطلع «شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند» بر محور کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق می‌چرخد. لحن آن رندانه، باوقار و هشداردهنده است و باید تفاوت صدای شاعر با نتیجه‌گیری قطعی درباره آینده را حفظ کرد. بیت 1، با تصویر «جاذبه نیرومند عشق»، می‌گوید: «شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند / که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 2، با تصویر «طنز درباره مدعیان بی‌گناهی»، می‌گوید: «من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه / هزار شُکر که یارانِ شهر بی‌گنهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 3، با تصویر «ناسازگاری جفا با سلوک»، می‌گوید: «جفا نه پیشهٔ درویشیَست و راهرُوی / بیار باده که این سالکان نَه مردِ رهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 4، با تصویر «عزت عاشق فراتر از مقام»، می‌گوید: «مَبین حقیر، گدایانِ عشق را کاین قوم / شَهانِ بی کمر و خسروانِ بی کُلَهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 5، با تصویر «فروتنی در برابر بی‌نیازی معشوق»، می‌گوید: «به هوش باش که هنگامِ بادِ اِستغنا / هزار خرمنِ طاعت به نیمْ جو ننهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 6، با تصویر «آسیب جفا به شکوه محبوب»، می‌گوید: «مَکُن که کوکبهٔ دلبری شکسته شود / چو بندگان بِگُریزند و چاکران بِجَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 7، با تصویر «ارزش یک‌رنگی و پرهیز از ریا»، می‌گوید: «غلامِ همَّتِ دُردی کشانِ یک رنگم / نه آن گروه که اَزْرَق لباس و دل سیَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 8، با تصویر «ادب شرط ورود به راه عشق»، می‌گوید: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بیت 9، با تصویر «بلندی همت عاشق»، می‌گوید: «جنابِ عشق بلند است همّتی حافظ / که عاشقان، رَه بی‌همّتان به خود ندهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. در موضوع عشق و رابطه، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. پیش از نتیجه‌گیری، احساس خود را از شواهد جدا کن و یک اقدام سنجیده انتخاب کن. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع آشتی، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. برای آشتی باید علت فاصله، امکان گفت‌وگوی امن و مسئولیت دو طرف روشن باشد. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع ازدواج، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. در تصمیم ازدواج، شناخت متقابل، رضایت و تعهد مهم‌تر از شور گذراست. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع کار، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. در امور کاری، توانایی، قرارداد، شواهد و راهنمایی معتبر را بررسی کن. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع مالی، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. این غزل درباره سود، زیان یا زمان دریافت پول پیش‌بینی مشخصی ندارد. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع تحصیل، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. در یادگیری، تداوم و بازخورد عملی از مقایسه خود با دیگران سودمندتر است. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع سفر، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. پیش از سفر، اطلاعات مقصد، امکانات و خطرهای واقعی را بررسی کن. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع مهاجرت، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. برای مهاجرت از مشورت تخصصی و برنامه‌ریزی واقع‌بینانه کمک بگیر. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. در موضوع سلامتی، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. تصاویر درد و درمان در این شعر پزشکی نیستند و جای تشخیص یا درمان را نمی‌گیرند. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد. شاهد اصلی بیت 8 است: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند». پیام کاربردی: در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار. عاشقان و افراد کم‌برخوردار را حقیر نشمار؛ غرور، جفا و خودنمایی می‌تواند رابطه یا اعتبارت را ویران کند.

تعبیر فال حافظ غزل 201

این فال بیش از آنکه درباره یک اتفاق مشخص باشد، درباره کیفیت رفتار شما در مسیر یک خواسته است. حافظ میان انسان یک‌رنگ و کسی که ظاهر آراسته اما دل تیره دارد تفاوت جدی می‌گذارد. مضمون غزل نشان می‌دهد که در مسیر زندگی، ممکن است افراد یا فرصت‌هایی با ظاهر بسیار جذاب پیش روی شما قرار بگیرند، اما ارزش واقعی آنها باید از روی رفتار و نتیجه عمل سنجیده شود. در مقابل، چیزی که ساده یا کم‌اهمیت به نظر می‌رسد ممکن است ارزش عمیق‌تری داشته باشد. پیام کلی فال، همت همراه با ادب و صداقت است. اگر هدفی دارید، از آن دست نکشید؛ اما برای رسیدن به آن، خودتان را شبیه کسانی نکنید که برای حفظ ظاهر، حقیقت درونشان را پنهان می‌کنند.

معنی و مفهوم غزل

حافظ غزل را با شراب بی‌غش و ساقی خوش آغاز می‌کند و می‌گوید این دو چنان جاذبه‌ای دارند که حتی زیرکان جهان نیز به آسانی از دام آنها رها نمی‌شوند. این تصویر، نیروی کشش عشق و جذابیت را نشان می‌دهد. سپس شاعر خود را عاشق، رند، مست و صاحب نامه‌ای سیاه معرفی می‌کند، اما در همان حال خدا را شکر می‌کند که یاران شهر بی‌گناه‌اند. این سخن در زبان رندی، طنزی نسبت به کسانی دارد که عیب‌های خود را پنهان می‌کنند و ظاهر پاکیزه‌ای برای خود می‌سازند. در بیت سوم، حافظ می‌گوید جفا و ستم با راه درویشی و سلوک سازگار نیست. بنابراین کسی که مدعی راه حق است اما به دیگران ستم می‌کند، از نظر شاعر مرد این راه نیست. سپس حافظ از گدایان عشق دفاع می‌کند و می‌گوید آنان را حقیر نبین؛ زیرا این افراد در ظاهر گدایند اما در حقیقت مانند شاهان بی‌کمر و خسروان بی‌کلاه، از بند وابستگی‌های ظاهری آزادند. بیت بعدی درباره باد استغناست. حافظ هشدار می‌دهد که در برابر بی‌نیازی مطلق، هزار خرمن طاعت نمی‌تواند وسیله‌ای برای فخرفروشی باشد. ارزش عبادت و طاعت زمانی که با غرور و خودنمایی همراه شود، زیر سؤال می‌رود. در بیت ششم، حافظ درباره شکستن کوکبه دلبری هشدار می‌دهد؛ یعنی نباید با رفتار نادرست کاری کرد که بندگان و چاکران از محبوب یا صاحب قدرت رویگردان شوند. این بیت درباره حفظ حرمت و محبوبیت نیز قابل خواندن است. سپس شاعر اعلام می‌کند که غلام همت دُردی‌کشان یک‌رنگ است، نه گروهی که لباس ظاهری خاص دارند اما دلشان سیاه است. اینجا تقابل اصلی غزل میان یک‌رنگی و ریا آشکار می‌شود. در بیت هشتم، حافظ می‌گوید ورود به خرابات باید با ادب باشد، زیرا سالکان آنجا را محرمان پادشاه می‌داند. یعنی حتی فضای رندی و میخانه نیز در نگاه حافظ بی‌حرمتی و بی‌ادبی را نمی‌پذیرد. در بیت پایانی، حافظ می‌گوید جایگاه عشق بلند است و عاشقان، راه را به افراد بی‌همت نمی‌دهند. بنابراین همت و اراده شرط ورود به مسیر عشق معرفی می‌شود.

پیام حافظ به زبان ساده

«در میانه کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق، به یاد داشته باش: در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار. شاهد این دریافت، بیت 8 است: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند».»
در میانه کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق، به یاد داشته باش: در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار. شاهد این دریافت، بیت 8 است: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند».

بیت برجسته غزل

تعبیر این غزل برای نیت‌های مختلف

موضوع مورد نظرتان را انتخاب کنید تا برداشت مرتبط با آن را بخوانید.

تعبیر عاشقانه
در نیت عاشقانه، این غزل بر عشق بی‌ریا تأکید زیادی دارد. حافظ عاشقانی را ارزشمند می‌داند که یک‌رنگ هستند، نه کسانی که ظاهری آراسته دارند اما احساس واقعی خود را پنهان می‌کنند. اگر در رابطه‌ای هستید، مهم است که طرفین بتوانند خود واقعی‌شان را بدون نمایش و تظاهر نشان دهند. رابطه‌ای که فقط بر ظاهر، موقعیت یا حرف‌های زیبا بنا شده باشد با معیارهای این غزل فاصله دارد. اگر هنوز در انتظار شکل گرفتن رابطه‌ای هستید، مضمون «همت» می‌تواند به این معنا باشد که برای شناخت و نزدیک شدن باید قدم واقعی برداشته شود. البته این تلاش نباید با اصرار یا از دست دادن عزت نفس همراه شود.
تعبیر گشایش
غزل از کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق سخن می‌گوید، اما تاریخ و تضمینی برای دگرگونی ارائه نمی‌کند. به جای انتظار نشانه قطعی، رفتارها و فرصت‌های واقعی را بسنج. در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار.
تعبیر کار و آینده شغلی
در زمینه کار، غزل بر همت و یک‌رنگی تأکید دارد. موفقیت کاری فقط با ظاهر حرفه‌ای یا ادعای توانایی به دست نمی‌آید و عملکرد واقعی، پشتکار و صداقت اهمیت بیشتری دارند. اگر پیشنهاد کاری یا شراکت جدیدی دارید، سابقه و رفتار واقعی افراد را بررسی کنید. شخصی که بسیار خوب درباره توانایی‌های خود صحبت می‌کند اما در عمل مسئولیت‌پذیر نیست، با معیارهای این غزل سازگار نیست. از طرف دیگر، اگر خودتان برای پیشرفت تلاش می‌کنید، بیت پایانی پیام روشنی دارد: مسیر عشق و هدف بلند به افراد کم‌همت راه نمی‌دهد. پشتکار و استمرار می‌تواند درهای تازه‌ای برای شما باز کند.
تعبیر دوراهی و تصمیم
در موضوع دوراهی تصمیم، مضمون «کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق» راهی برای بازاندیشی است. پیش از نتیجه‌گیری، احساس خود را از شواهد جدا کن و یک اقدام سنجیده انتخاب کن. شاهد بیت 8، «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند»، بر ادب شرط ورود به راه عشق تأکید می‌کند؛ بااین‌همه شعر به‌تنهایی پاسخ قطعی به نیت شخصی نمی‌دهد.

قدم بعدی پس از خواندن فال

در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار.

پرسش‌های رایج درباره این غزل

پیام اصلی غزل شماره ۲۰۱ چیست؟
پیام اصلی غزل، ارزش یک‌رنگی و همت در برابر ریا و ظاهرگرایی است. حافظ انسان را از روی باطن و کردار می‌سنجد، نه لباس و ادعا.
چرا حافظ گدایان عشق را شاه می‌نامد؟
زیرا ارزش آنان را در آزادی درونی و رهایی از وابستگی‌های ظاهری می‌بیند. فقر ظاهری مانع توانگری معنوی آنان نیست.
«ازرق‌پوشان و دل‌سیاهان» نماد چه کسانی هستند؟
نماد کسانی‌اند که ظاهر آراسته یا مذهبی دارند اما باطن و رفتارشان با آن ظاهر هماهنگ نیست. حافظ در برابر آنان، انسان‌های یک‌رنگ را ارزشمند می‌داند.
غزل درباره همت چه می‌گوید؟
در پایان تأکید می‌کند که مقام عشق بلند است و افراد بی‌همت نمی‌توانند در این مسیر پیش بروند. برای خواسته‌های بلند، اراده و پشتکار لازم است.
چرا حافظ ورود به خرابات را مشروط به ادب می‌کند؟
زیرا رندی و آزادی از ریا به معنای بی‌احترامی نیست. حافظ حتی در خرابات نیز حرمت سالکان و اهل عشق را ضروری می‌داند.

بیشتر درباره پیام این غزل

درس زندگی از این غزل
درس این غزل، کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق است. از بیت 1 می‌توان درباره «جاذبه نیرومند عشق» آموخت. بیت 1، با تصویر «جاذبه نیرومند عشق»، می‌گوید: «شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند / که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 2 می‌توان درباره «طنز درباره مدعیان بی‌گناهی» آموخت. بیت 2، با تصویر «طنز درباره مدعیان بی‌گناهی»، می‌گوید: «من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه / هزار شُکر که یارانِ شهر بی‌گنهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 3 می‌توان درباره «ناسازگاری جفا با سلوک» آموخت. بیت 3، با تصویر «ناسازگاری جفا با سلوک»، می‌گوید: «جفا نه پیشهٔ درویشیَست و راهرُوی / بیار باده که این سالکان نَه مردِ رهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 4 می‌توان درباره «عزت عاشق فراتر از مقام» آموخت. بیت 4، با تصویر «عزت عاشق فراتر از مقام»، می‌گوید: «مَبین حقیر، گدایانِ عشق را کاین قوم / شَهانِ بی کمر و خسروانِ بی کُلَهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 5 می‌توان درباره «فروتنی در برابر بی‌نیازی معشوق» آموخت. بیت 5، با تصویر «فروتنی در برابر بی‌نیازی معشوق»، می‌گوید: «به هوش باش که هنگامِ بادِ اِستغنا / هزار خرمنِ طاعت به نیمْ جو ننهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 6 می‌توان درباره «آسیب جفا به شکوه محبوب» آموخت. بیت 6، با تصویر «آسیب جفا به شکوه محبوب»، می‌گوید: «مَکُن که کوکبهٔ دلبری شکسته شود / چو بندگان بِگُریزند و چاکران بِجَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 7 می‌توان درباره «ارزش یک‌رنگی و پرهیز از ریا» آموخت. بیت 7، با تصویر «ارزش یک‌رنگی و پرهیز از ریا»، می‌گوید: «غلامِ همَّتِ دُردی کشانِ یک رنگم / نه آن گروه که اَزْرَق لباس و دل سیَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 8 می‌توان درباره «ادب شرط ورود به راه عشق» آموخت. بیت 8، با تصویر «ادب شرط ورود به راه عشق»، می‌گوید: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. از بیت 9 می‌توان درباره «بلندی همت عاشق» آموخت. بیت 9، با تصویر «بلندی همت عاشق»، می‌گوید: «جنابِ عشق بلند است همّتی حافظ / که عاشقان، رَه بی‌همّتان به خود ندهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. در عمل: در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار.
پیام کامل حافظ
ای صاحب نیت، حافظ در این غزل با زبان رندانه، باوقار و هشداردهنده از کشش عشق، طعنه به مدعیان پاکی، عزت درویشان، یک‌رنگی و ادب در راه عشق سخن می‌گوید. در خواندن فال، نخست صدای خود شعر را بشنو، سپس از آن برای پرسیدن سؤال‌های بهتر درباره زندگی کمک بگیر. جاذبه نیرومند عشق: شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند / که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند. بیت 1، با تصویر «جاذبه نیرومند عشق»، می‌گوید: «شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند / که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. طنز درباره مدعیان بی‌گناهی: من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه / هزار شُکر که یارانِ شهر بی‌گنهند. بیت 2، با تصویر «طنز درباره مدعیان بی‌گناهی»، می‌گوید: «من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه / هزار شُکر که یارانِ شهر بی‌گنهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. ناسازگاری جفا با سلوک: جفا نه پیشهٔ درویشیَست و راهرُوی / بیار باده که این سالکان نَه مردِ رهند. بیت 3، با تصویر «ناسازگاری جفا با سلوک»، می‌گوید: «جفا نه پیشهٔ درویشیَست و راهرُوی / بیار باده که این سالکان نَه مردِ رهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. عزت عاشق فراتر از مقام: مَبین حقیر، گدایانِ عشق را کاین قوم / شَهانِ بی کمر و خسروانِ بی کُلَهند. بیت 4، با تصویر «عزت عاشق فراتر از مقام»، می‌گوید: «مَبین حقیر، گدایانِ عشق را کاین قوم / شَهانِ بی کمر و خسروانِ بی کُلَهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. فروتنی در برابر بی‌نیازی معشوق: به هوش باش که هنگامِ بادِ اِستغنا / هزار خرمنِ طاعت به نیمْ جو ننهند. بیت 5، با تصویر «فروتنی در برابر بی‌نیازی معشوق»، می‌گوید: «به هوش باش که هنگامِ بادِ اِستغنا / هزار خرمنِ طاعت به نیمْ جو ننهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. آسیب جفا به شکوه محبوب: مَکُن که کوکبهٔ دلبری شکسته شود / چو بندگان بِگُریزند و چاکران بِجَهَند. بیت 6، با تصویر «آسیب جفا به شکوه محبوب»، می‌گوید: «مَکُن که کوکبهٔ دلبری شکسته شود / چو بندگان بِگُریزند و چاکران بِجَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. ارزش یک‌رنگی و پرهیز از ریا: غلامِ همَّتِ دُردی کشانِ یک رنگم / نه آن گروه که اَزْرَق لباس و دل سیَهَند. بیت 7، با تصویر «ارزش یک‌رنگی و پرهیز از ریا»، می‌گوید: «غلامِ همَّتِ دُردی کشانِ یک رنگم / نه آن گروه که اَزْرَق لباس و دل سیَهَند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. ادب شرط ورود به راه عشق: قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند. بیت 8، با تصویر «ادب شرط ورود به راه عشق»، می‌گوید: «قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب / که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. بلندی همت عاشق: جنابِ عشق بلند است همّتی حافظ / که عاشقان، رَه بی‌همّتان به خود ندهند. بیت 9، با تصویر «بلندی همت عاشق»، می‌گوید: «جنابِ عشق بلند است همّتی حافظ / که عاشقان، رَه بی‌همّتان به خود ندهند». این تصویر در زبان حافظ نه گزارش آینده بلکه راهی برای دیدن تناقض‌های دل است. در نیت عاطفی، می‌توان آن را پرسشی درباره صداقت و رفتار متقابل دانست؛ در نیت شغلی، یادآور سنجش ادعاها در برابر شواهد است. نتیجه را باید از واقعیت زندگی و گفت‌وگوی روشن دریافت، نه از پیش‌گویی شعر. اگر امروز قرار باشد فقط یک چیز از این غزل به خاطر بسپاری، آن چیز «ادب شرط ورود به راه عشق» است. در انتخاب همراه یا شریک، صداقت و ادب را بر ظاهر و عنوان ترجیح بده؛ برای هدف مهمت با همت و مسئولیت قدم بردار.

تعبیر فال حافظ برداشتی ادبی و الهام‌بخش از غزل است؛ برای تصمیم‌های مهم، شرایط واقعی زندگی را نیز در نظر بگیرید.